Błonnik pokarmowy (odmiennie włókno pokarmowe) to kategoria związków roślinnych, jakie nie są przyswajane poprzez system pokarmowy człowieka. Ludzkie enzymy trawienne nie są w stanie ich rozłożyć. Niestrawiony błonnik dochodzi do jelita grubego, gdzie jest trochę rozkładany poprzez bakterie jelitowe. Nie ma dokładnie określonych zasad traktujących jedzenia błonnika. Wskazania dotyczące owego składnika różnią się we współzależności od kraju oraz sięgają od 18 do 38 g/dobę.

Co to jest błonnik?

Pod określeniem „błonnik pokarmowy” mieści się duża grupa polisacharydowych elementów wzmacniających o niskim indeksie glikemicznym, zawierająca m.in. celulozy, hemicelulozy, gumy, ligniny oraz pektyny. Włóknik (błonnik) jest jadalną częścią artykułów roślinnych (owoców, warzyw, zbóż), jaka – chociaż nie poddaje się trawieniu – ma dobry wpływ na różnorodne mechanizmy fizjologiczne występujące w naszym systemie. Żywność bogata w błonnik przeciwdziała np. zatwardzeniom oraz bólom towarzyszącym hemoroidom.

Błonnik – wartości

Główną właściwością błonnika jest zdolność pochłaniania wody. Znaczy to, iż kiedy dostanie się do układu pokarmowego już w ustach występuje zwiększona produkcja śliny, natomiast sam pokarm jest lepiej oraz dokładniej rozgryzany oraz formowany. Potem w żołądku także bardziej podnosi własną wielkość, poprzez co treść jest trawiona wolniej natomiast co za tymże idzie dokładniej. Ma też miejsce zwiększona produkcja soków trawiennych. Potem w jelitach jest zmieniona perystaltyka, więc mimowolne, rytmiczne skurcze mięśni znajdujących się dookoła jelit, tak żeby jedzenie zostało właściwie połączone, strawione oraz przenoszone dalej.

Jakie wartości ma błonnik rozpuszczalny w wodzie?

Pektyny, beta-glukany, śluzy roślinne, fruktooligosacharydy, skrobia oporna oraz poniektóre hemicelulozy klasyfikowane są do frakcji rozpuszczalnych błonnika pokarmowego. Odpowiadają one za rozluźnianie mas stolcowych, przyczyniając się tymże samym do przeciwdziałania zatwardzeniom. O zaparciu mówimy, gdy wydalamy pozostałości żywnościowe rzadziej aniżeli raz na 2 dni i kiedy oddawany z trudnością stolec jest suchy oraz twardy.

Efekty deficytu oraz nadmiaru błonnika

W Polsce częściej są deficyty błonnika aniżeli jego nadmiar. Za mała ilość włókna pokarmowego połączona jest z niewłaściwymi wyborami żywieniowymi, jak białe pieczywo zamiast pełnoziarnistego, za niewielka ilość jedzonych kasz, warzyw i owoców. Podstawą może być też status ekonomiczny oraz sięganie po tanie wysoko przetworzone artykuły spożywcze i brak czasu na przygotowywanie pożywnych pokarmów w domu. Zarówno deficyt, jak również nadmiar błonnika przynosi za sobą złe konsekwencje zdrowotne.

Food obraz autorstwa jcomp - www.freepik.com